Onze vakantie zit er weer op! Het waren heerlijke weken met elkaar en we zijn weer veilig thuis.
Vanmorgen las ik een interessant artikel van Hazem Darwiesh over vakantiestress en de Nederlandse vakantiecultuur. Bottom-line: Onze individualistische cultuur drijft ons ertoe om toe te leven naar de vakantie als broodnodig hoogtepunt van het jaar. Dit zet Hazem tegenover de Syrische vakantiecultuur: maak van elk weekend een (familie-)feestje. Dan heb je zo’n dure, en vaak ook stressvolle vakantie niet nodig!

Gras tussen je tenen

Het zette mij aan het denken. Hoe doe ik dat eigenlijk? Wat drijft mij om uit te zien naar de vakantie? Samen zijn met ons gezin, het ‘back to the basics’-gevoel van het tentleven met je voeten in het gras, de onthaastende werking van twee minuten naar het WC-hok lopen, tijd om te lezen en nieuwe inspiratie op te doen, loskomen van de dagelijkse sleur. Persoonlijk hoef ik niet naar verre, onbekende oorden te reizen om dit te ervaren. Dat scheelt een hoop geld. Maar Hazem heeft gelijk: Deze dingen zou ik ook gewoon vaker in kleine momenten kunnen ervaren. Veel redenen om op vakantie te willen, hebben te maken met mezelf te kort doen gedurende de rest van het jaar.

Vakantiestress

Om nog maar niet te spreken over de vakantiestress dat het oplevert. Je werk moet af of overgedragen want je bent er drie weken niet. Het huis moet schoon, de vriezer en koelkast zo leeg mogelijk. Klopt de reisverzekering nog wel, hebben we eigenlijk wel genoeg slaapzakken, past mijn bikini nog? Help ik heb eigenlijk nog maar één korte broek!

En ná de vakantie de bergen was… Wat een gedoe toch?

Los laten

Als ik dit zo opschrijf, realiseer ik mij dat zowel de aantrekkelijke kanten, als de stressvolle kanten van op vakantie gaan te maken hebben met opruimen, schoon schip maken, ruimte creëren. De voorbereidingen dwingen mij om mijn kast en papieren uit te zoeken en huis schoon te maken. De vakantie zelf helpt mij om mijn hoofd op te ruimen. En om ballast los te laten door me te bezinnen op en bezig te zijn met wat ik ‘eigenlijk’ echt belangrijk vind. Al deze dingen zijn minder stressvol als ik gedurende het jaar minder ballast verzamel!

Overbodig

Anderhalf jaar geleden heb ik ons huis helemaal opgeruimd. Nu is het aan mij om het zo te houden. Ik moet ‘de poort bewaken’ en zorgen dat er geen overbodige spullen meer bij komen. Zo kwam ik er weer achter dat het helemaal niet zo gek was dat ik maar één korte broek had. Dat is namelijk genoeg voor mij! En die niet-passende bikini heb ik vervangen (dus niet: aangevuld) door een prettige nieuwe. De nieuwste polis van de reisverzekering viste ik zó uit onze administratie (hoe hemels is dat!). Doordat ik al mijn taken in mijn ‘externe tweede brein’ heb staan, wist ik precies wat ik moest overdragen. Het resultaat was dat ik minder gestrest op vakantie ging en makkelijker in staat was om te onthaasten.

Prioriteiten

Er is nog wel een aandachtspuntje… Ik laat me nog veel te vaak leiden door wat ánderen vinden dat ik zou moeten kunnen doen in een dag. Nog veel te vaak heb ik het gevoel dat ik haast heb. Ik maak te weinig tijd vrij voor familie, vrienden en dingen die ik echt belangrijk vind. Om de juiste focus te houden, heb ik heb een prioriteitenlijstje gemaakt met vier concrete punten waar ik het komende jaar aandacht aan wil geven. Dat lijstje hangt op een plek waar ik vaak kom. Zo word ik eraan herinnerd en kan ik er regelmatig de invulling van mijn dagen en weken aan toetsen.

Ik hoop dat ik zo het Syrische vakantiegevoel dichter benader, vakantiestress voorkom en de zomervakantie van 2020 minder nodig heb. Laat maar komen, dat nieuwe jaar. Ik ben er klaar voor (bijna dan ?)!

Groetjes ?

Esther

 

NB: Verlang jij ook naar een rustiger, overzichtelijker leven, maak dan eens een afspraak zodat we kunnen bespreken wat ik voor je kan betekenen!